Omega 3

zadbaj o swoje zdrowie

omega-3-a-adhdDo najnowszych osiągnięć w leczeniu zespołu ADHD obok psychoterapii i farmakoterapii należy podawanie preparatu zawierającego kompleks oleju z ryb morskich, który jest bogatym źródłem kwasów omega 3 oraz oleju z wiesiołka, który zawiera kwas GLA z grupy omega 6.
Preparat o składzie: 186 mg kwasu EPA, 58 mg kwasu DHA oraz 20 mg kwasu GLA poddano badaniom klinicznym w kilku ośrodkach na całym świecie. Badania te wykazały, że istnieje wyraźna zależność pomiędzy sposobem odżywiania a zdolnością do przyswajania wiedzy.
W czasie 6 miesięcy stosowania preparatu stwierdzono, że nienasycone kwasy tłuszczowe wpływają korzystnie na pokonywanie trudności podczas nauki w dysleksji, dyspraksji i ADHD. Nastąpiła wyraźna poprawa koncentracji uwagi oraz poprawa w zachowaniu. Stwierdzono, że stosowanie samego kwasu DHA w leczeniu ADHD nie wykazało poprawy, natomiast po włączeniu kwasu EPA wystąpiła wyraźna poprawa w przebiegu ADHD i dotyczyła ona zdolności do czytania, pisania oraz zmniejszenia objawów typowych dla ADHD.
Badania naukowe potwierdziły ogromne znaczenie nienasyconych kwasów tłuszczowych w poprawie umiejętności uczenia się, pamięci, koncentracji oraz koordynacji ruchowej dzieci z zespołem ADHD. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega 3 zawierają kilka wiązań nienasyconych i dlatego są bardzo podatne na utlenianie - mogą się tworzyć toksyczne nadtlenki i wolne rodniki tlenowe. Bardzo istotna jest równoczesna podaż antyoksy-dantów - np. witaminy E. Przyjmuje się, że na 1,0 g EPA + DHA 3-4 mg witaminy E wystarcza do ich ochrony przed niekorzystnymi zmianami w procesie peroksy-dacji.

fastfood2

Objawy niedoboru NNKT:

  • zahamowanie wzrostu
  • zmiany skórne: parakeratoza, zapalenie, wzmożona utrata wody
  • bezpłodność u samców i samic
  • uszkodzenie nerek: martwica brodawek nerkowych, hematuria, nadciśnienie tętnicze nerkowopochodne
  • zmiany w mitochomdriach: zaburzenia ich czynności
  • zwiększenie łamliwości naczyń włosowatych
  • zwiększenie podatności krwinek czerwonych na czynniki uszkadzające
  • zmniejszenie syntezy prostaglandyn, powodujące zaburzenia czynności fizjologicznych narządów i tkanek - układu krążenia, płytki krwi i inne
  • zwiększenie podatności na zakażenia

Obserwacje epidemiologiczne wskazują na niski poziom choroby niedokrwiennej serca u Eskimosów grenlandzkich, których dieta obfituje w kwasy tłuszczowe omega 3 (średnio 14 g/dobę).
Również japońscy rybacy, którzy spożywają dużo kwasów tłuszczowych (średnio 3g/dobę) bardzo rzadko chorują na chorobę wieńcową, natomiast Japończycy na emigracji (USA) wykazują wysokie stężenie cholesterolu i zwiększoną zapadalność na choroby sercowo-naczyniowe.

Czynniki obniżające poziom kwasów tłuszczowych omega 3 w organizmie:

  • nadmierne spożycie kwasów omega 6 w stosunku do omega 3
  • alkohol
  • niedobór witaminy z grupy B
  • niedobór witaminy E
  • wiek

Organizm człowieka ma zdolność przekształcenia kwasów tłuszczowych omega 6 w kwasy tłuszczowe omega 3.

Do czynników, które mogą zaburzyć funkcjonowanie tego enzymu i zablokować biosyntezę kwasów tłuszczowych omega 3 zaliczmy:

  • podwyższony poziom cholesterolu we krwi
  • podwyższona zawartość cholesterolu w diecie
  • zwiększone spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych
  • zwiększone spożycie kwasów tłuszczowych typu trans ( margaryny, potrawy smażone, fast food)
  • podwyższony poziom glukozy we krwi
  • podwyższony poziom insuliny we krwi
  • cukrzyca
  • otyłość
  • wiek poniżej 1 roku życia - delta 6 desaturaza nie jest jeszcze aktywna
  • starzenie biologiczne
  • nadmierne spożycie węglowodanów - cukier i słodycze
  • nadmierne spożycie alkoholu
  • atopia - aktywność do alergii
  • niektóre leki: aspiryna, kortyzon, leki przeciwbólowe

Niedobór kwasu omega 3 wykazuje związek z następującymi chorobami:

  • układ krążenia (miażdżyca)
  • układu odpornościowego (alergie, stany zapalne)
  • nowotworami
  • metabolicznymi (cukrzyca, otyłość)
  • układu nerwowego (depresja, nadpobudliwość - zespół ADHD, zaburzenia pamięci, choroba Alzheimera, dysleksja
  • dermatologicznymi (egzemy, pęknięcia skóry - np. pięt)
  • endokrynologicznymi (rozregulowany system hormonalny)
  • układu pokarmowego(zaburzenia trawienia - regulowane przez prostaglandyny).

a1